مواد شیمیایی RO

در سیستم‌های اسمز معکوس (RO)، علاوه بر رسوبات معدنی، رشد باکتری‌ها، قارچ‌ها، جلبک‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها نیز یکی از عوامل اصلی کاهش راندمان دستگاه محسوب می‌شود. این آلودگی‌ها به مرور زمان لایه‌ای چسبنده به نام بیوفیلم (Biofilm) روی سطح ممبران‌ها و تجهیزات تشکیل می‌دهند که باعث افت عملکرد سیستم می‌شود. بایوسایدها و مواد شستشوی زیستی، مواد شیمیایی تخصصی هستند که برای کنترل، حذف و پاکسازی آلودگی‌های میکروبی و بیولوژیکی از سیستم‌های تصفیه آب طراحی شده‌اند. استفاده صحیح از این مواد موجب حفظ راندمان سیستم، افزایش طول عمر ممبران‌ها و کاهش هزینه‌های بهره‌برداری خواهد شد.
کنترل ریسک فولینگ به مجموعه‌ای از اقدامات مهندسی، پایش و بهینه‌سازی گفته می‌شود که با هدف جلوگیری از تجمع آلودگی‌ها روی سطح ممبران‌های اسمز معکوس (RO) انجام می‌شود. فولینگ می‌تواند در اثر ذرات معلق، مواد آلی، آلودگی‌های بیولوژیکی، کلوئیدها و رسوبات فلزی ایجاد شده و باعث کاهش دبی تولید، افزایش افت فشار، افت کیفیت آب، افزایش دفعات شستشوی شیمیایی (CIP) و کاهش عمر ممبران شود. با ارزیابی کیفیت آب خام، تحلیل شاخص‌هایی مانند SDI و TOC، بررسی عملکرد پیش‌تصفیه، پایش پارامترهای بهره‌برداری و اجرای اقدامات اصلاحی، می‌توان احتمال بروز فولینگ را به حداقل رساند.
مواد شستشوی املاح معدنی یا Acid Cleaner محلول‌های شیمیایی اسیدی هستند که برای حذف رسوبات معدنی تشکیل‌شده روی غشاهای اسمز معکوس (RO Membrane) در فرآیند شستشوی شیمیایی (CIP) استفاده می‌شوند. این مواد با حل کردن رسوبات معدنی، افت فشار، کاهش دبی تولید و افت کیفیت آب را برطرف کرده و باعث بازیابی عملکرد ممبران می‌شوند. استفاده صحیح و به‌موقع از شوینده‌های اسیدی می‌تواند عمر مفید ممبران را افزایش داده و از تعویض زودهنگام آن جلوگیری کند.
مواد شستشوی بیولوژیکی، که معمولاً به‌صورت شوینده‌های قلیایی (Alkaline Cleaners) فرموله می‌شوند، برای حذف آلودگی‌های آلی و بیولوژیکی از سطح ممبران‌های اسمز معکوس (RO) استفاده می‌شوند. این مواد در فرآیند شستشوی شیمیایی (CIP) به کار می‌روند و رسوبات ناشی از رشد میکروارگانیسم‌ها، بیوفیلم، چربی‌ها، روغن‌ها، پروتئین‌ها، پلی‌ساکاریدها و سایر مواد آلی را از سطح غشا جدا می‌کنند و موجب بازیابی عملکرد ممبران می‌شوند.